
Πολλοί από εμάς ως παιδιά καλούμαστε από τις συνθήκες να αναλάβουμε έναν πιο “γονεϊκό”, υποστηρικτικό ρόλο στο οικογενειακό σύστημα, ο οποίος δεν είναι σύντονος με την ηλικία μας. Συχνά μεγαλώνοντας, αυτή η δεξιότητα αντιμετώπισης και διαχείρισης της πραγματικότητας που αντιστοιχεί στην ανάληψη τέτοιων ρόλων, παύει να εξυπηρετεί και αντίθετα αρχίζει να επιβαρύνει. Σε αυτό το σημείο αρχίζει να γίνεται επιτακτική ανάγκη να διαχωριστούμε από τα “βάρη” που έχουμε αναλάβει και να αναγνωρίσουμε ποια κομμάτια μας αφορούν και ποια δεν είναι δικά μας..!


